«زن» در نگاه اسلام

به عنوان نمونه به برخی از گزاره های دینی که نشان از نوع نگاه اسلام به زن دارد،اشاره می شود:

  •       سوره ی مبارکه ی نساء،آیه ی 1 :

«یَا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً کَثِیرًا وَنِسَاء »

ای مردم!از پروردگارتان که شما را از نفس واحدی آفرید و جفتش را[نیز]از او آفرید و از آن دو مردان و زنان بسیاری را پراکنده کرد پروا دارید.

  •     سوره ی مبارکه ی روم،آیه ی 21 :

«وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجًالِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ»

و از نشانه های او اینکه از [نوع] خودتان همسرانی برای شما آفرید تا بدان ها آرام گیرید و میانتان دوستی و رحمت نهاد.آری در این[نعمت] برای مردمی که می اندیشند قطعاً نشانه هایی است.

  •         سوره ی مبارکه ی حجرات،آیه ی 13 :

«یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ »

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است.

·         سوره ی مبارکه ی آل عمران،آیه ی 195 :

«فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّی لاَ أُضِیعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنکُم مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُکُم مِّن بَعْضٍ »

پس پروردگارشان دعاى آنان را اجابت کرد [و فرمود که] من عمل هیچ صاحب عملى از شما را از مرد یا زن که همه از یکدیگرید تباه نمى‏کنم.

  •   سوره ی مبارکه ی نحل،آیه ی 97 :

«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ »

هر کس از مرد یا زن کار شایسته کند و مؤمن باشد قطعا او را با زندگى پاکیزه‏اى حیات [حقیقى] بخشیم و مسلما به آنان بهتر از آنچه انجام مى‏دادند پاداش خواهیم داد.

  •       سوره ی مبارکه ی غافر،آیه ی 40 :

«مَنْ عَمِلَ سَیِّئَةً فَلَا یُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ یُرْزَقُونَ فِیهَا بِغَیْرِ حِسَابٍ »

هر که بدى کند جز به مانند آن کیفر نمى‏یابد و هر که کار شایسته کند چه مرد باشد یا زن در حالى که ایمان داشته باشد در نتیجه آنان داخل بهشت مى‏شوند و در آنجا بى‏حساب روزى مى‏یابند.

  •       سوره ی مبارکه ی بقره،آیه ی 187 :

«هُنَّ لِبَاسٌ لَّکُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ »

آنان(زنانتان) براى شما لباسى هستند و شما براى آنان لباسى هستید.

  •        وقس علی هذا...

در این جا مناسب است جمله ای تأمل برانگیز و تکان دهنده از «آنی رود»،نویسنده ی شهیر انگلیسی،که بیانگر آرزوی قلبی یک زن غربی است نقل شود.وی می گوید:«اگر دختران ما به منظور تأمین درآمد مالی،به نام کارگر یا شبیه آن،در خانه ها به جای کارخانه ها مشغول کار و کارگری شوند،از اشتغال در کارگاه هایی که آنان را دچار آلودگی کرده و تا ابد رونق زندگی آنان را می زداید،آسان تر و بی دردسر تر است.زیرا در خانه ها سر و کارشان با زنان صاحب خانه است؛و ای کاش کشور ما همچون کشورهای اسلامی می بود زنان با پوشش،وقار و عفت،آسوده ترین زندگی را داشته و همچون خدایان با آنان رفتار می شود و کمترین گرد نگرانی بر دامن آنان نمی نشیند.آری؛ننگ است برای کشور انگلستان که دخترانش در اثر آمیختگی با مردان،نمونه ی رذالت باشند.ما را چه می شود که سعی نمی کنیم وظایف و مسئولیت زنان ما،هماهنگ با فطرت و طبیعت آنان باشد.یعنی همان خانه نشینی و واگذاری کارهای مردان به مردان،به منظور تضمین شرافت زن».(المرأة فی ظل الاسلام- مریم نورالدین فضل الله- ص 45)

/ 0 نظر / 13 بازدید