تأثیر لباس بر باطن

 ظاهر آدمی دست اندر کار نقش زنی بر باطن او است.بسیاری از حالات باطنی سایه اند و صاحب سایه،دست و پا و حرکت و نگاه و صوت و سخن وسایر امور ظاهری آدمی.لباس نیز به عنوان یک امر ظاهری،تأثیری عمیق بر باطن انسان می گذارد.

یک نوع لباس ممکن است در آدمی حالت خشوع و خضوع پدید آورد و لباس دیگری،حالت کبر و غرور.لباس ممکن است مایه ی «غفلت»شود و لباس دیگری عامل «تذکر».و چون قلب های بی چاره ی ما ضعیف و ناتوان است،و همانند بید مجنون با نسیم ملایمی به لرزه در می آید و سکونت خود را از دست می دهد؛پس لازم است که حتی در امور عادی،که یکی از آن ها اتخاذ لباس است،ملاحظه ی حالات قلبی را نموده،نگاه داری قلب را بکنیم.

سخنان زیبای امام خمینی (ره) در کتاب «پرواز در ملکوت»در مورد پوشش شنیدنی است:

«ای بی چاره انسان،چه قدر مخلوق ضعیف و بی مایه ای هستی!تو باید فخر عالم امکان و خلاصه ی کون و مکان باشی!تو آدم زاده ای،باید معلم اسماء و صفات باشی!تو خلیفه زاده ای،باید از آیات باهرات باشی!«تو را ز کنگره ی عرش می زنند صفیر» بدبخت ناخلف،یک مشت فضولات و ملبوسات حیوانات بی چاره را غصب نموده ای و با آن فخرفروشی می کنی؟! این افتخار از کرم ابریشم و گوسفند و شتر و سنجاب و روباه است.چرا با لباس دیگران فخر فروشی می کنی؟ و با افتخار دیگران ناز و تکبر می نمایی؟!...».

 

/ 0 نظر / 27 بازدید